وقفت تنظر اليها بدهشة
" كيف لها ان تتحدث هكذا عنهم هل حقا هم أناس حقيقيون مثلنا ...
لالا انهم كما يحدث فى المسلسلات مجرد اسماء مستعارة حقيقتهم تختلف تماما عما تتحدث هى عنه "
لكن نظرات الدهشة تلك لم تدعها تتوقف عن الحكى
هناك " 010 " و " سازمند " و " سمسم " ووووو
زادت دهشتى هل الجميع أولاد فأجابتنى بلا فهناك سادبيرد و ناريوما و باربى الكثير والكثير
ومين صاحب ذلك المنتدى سألتها ولم تفارقنى دهشتى و ملايين الافكار عن هؤلاء الشباب
اجابتنى دكتور سمسم و دكتور ميدو واستفاضت فى وصف الشخصيتين
مضينا الترم الاول من الجامعة نتحدث يوميا عن هذا المنتدى
كانت صديقتى " حدوتة مصرية " تأتى لى يوميا بكل جديد عنهم فشعرت وكأنى اعرفهم جميعا
كنت انتظرها كل صباح امام شباك التذاكر كى لا نضيع الوقت فى قطع التذكرة
مر الترم الاول و تلاه الثانى و جاءت الاجازة
وكنت اتصل بها كل بضعة ايام لتحكى لى عما يكتبه هؤلاء الشباب
حيث ان النت لم يكن دخل بيتنا نظرا لان ما من سبب لدخوله
حتى بدأت الدراسة من جديد وعدنا الى الجامعة وقررت ان ادخل الى عالم الانترنت
من خلال مركز التكنولوجيا الذى كان يبدا فى اتاحة ساعات حرة للطلبة بعد الساعه الثانية عشر ظهرا
و قمت بعمل ايميل ياهو و دخلت الى ذلك المنتدى الذى عشقته و ألفت عليه قبل انا اراه
ولكنى لم اكن بالجرئة التى تجعلنى اشارك واكتب به فكنت اقرا واتابع وانقل تعليقاتى وانفعالاتى لـ حدوته
اتأمل الموضوعات وكأنى أأوكد لنفسى انها كانت محقة فى وصفها للشخصيات
وانى اذا ما شاركت معهم فلن يعرفنى احدا وان عرفنى احدهم فماذا سيحدث لا شئ
ولكن المجتمع لازال يرفض تلك التكنولوجيا و يهابها
ظلت حيرتى فى المشاركة الى ان قرر أبى إدخال النت الى البيت كى انجز ابحاثى
وما كان هذا القرار الا بعد ان اجتزت سنة اولى بتقدير جيد و الترم الاولى من السنة الثانية بتقدير جيد جدا
فجمعت ما لدى من شجاعة و قررت اشارك فى المنتدى فى قسم الالعاب
ولا اتذكر اللعبة على وجه التحديد ولكنى اتذكر انى كتبت بيت شعر
" مودته تدوم لكل هول وهل كل مودته تدوم "
وهو بيت شعر بيتقرى من اوله زى ما اخره ورحبوا بيا وابتديت اشارك وانطلقت بقى
ومن يومها و- بيبسى - كانت زى روح المنتدى
احساس ان المنتدى ده بتاعى كان قوى جدا خصوصا ان تقريبا كل اللى فى المنتدى كانوا بيحبونى
رغم انى مش كلمت منهم ولا ولد غير " M " اللى هو ارتبط بيه اصلا
وفضلنا على الحال ده اربع سنين اتخرجنا والدنيا غيرت مننا كتير واتغيرنا
وجينا على السنة الاخيرة اللى قضت على كل حاجة حتى المنتدى نفسه وقع
السنة اللى مش ممكن انساها ابدا 2009 اسوء سنة فى حياتى
مريت بظروف فى البيت صعبة جداااا نفسيا كنت مدمرة وعائليا كمان
و " M" اهله واهلى عملوا مشكلة هو كل الاطراف مش عارفة ايه اللى حصل بس الحمد لله انه حصل
فاول خطوة عملتها اول ما بدات ارجع لصحتى تانى انى اندمج اكتر من صحابى من المنتدى
كنا بنسهر كتير اوى نعمل " انفيت جماعى بنات وولاد " ونتكلم كلنا سوا
وطبعا ده كان غير طبيعتى اصلا بس كل الحكاية اخدت شهر تتقريبا
كان " باد بوى حب ناريوما " وعملوا معايا مشكلة مش فاهمة ليه بس المهم انى علقتى بيهم باظت
ومنها الى انى مش بقيت بدخل المنتدى غير قليل جدا وخلصت السنة ودخلنا فى 2010
وانشغلت اكتر فى الدراسات العليا و نسيت المنتدى لحد ما رجع " M " تانى
ومحاولات اننا نرجع مع اهلى واهله فى نفس الوقت اللى هو كان على علاقة بصاحبتى
وبعد فترة وجيزة فشلت المحاولات وارتبطوا بعدها بكام يوم
فى الفترة اللى بعدت عن المنتدى كنت بكتب على المدونة
بس مفيش حد كان بيقرالى غير صاحبتى كانت فوق من سطرين
الموضوع كان كتابة يوميات ومواقف عدت عليا مش اكتر وصف حالاتى ممكن وميمنعش شوية شعر
وخرجت من موضوع المنتدى ده كله بصديقة وحيدة اللى هى " ساد بيرد "
وعدت سنة كان دكتور ميدو بيبعتلى اضافة على الفيس اضيفه يومين واحذفه تانى
وفى يوم من الايام الفيس بوكية كانت ساد بيرد بتكلمنى
وعمالين نرخم على بعض فدخل دكتور ميدو فى النص
بعتلى تانى فقبلته وكلمته لقيته بيسالنى عن " M " بحكم ان الحكاية كانت معروفة طبعا
قولتله مش عايزة اتكلم فى الموضوع ده تانى وخلصنا وحكيتله اللى حصل
ومش عارفة ليه حكيتله اصلا وانا كنت ملتزمة الصمت سنة بحالها الا ان ده اللى حصل بقى وكدهون
واكتشفت انه بيتابع مدونتى اساسا وفضل يناقشنى فى كل الحاجات اللى بكتبها المهم زهقنى بصراحة
قفمت قفلت الاكونت وقفلت المدونة
وعملت ايميل على الجميل واديتهوله هو بس هههههههههههه ومش فاهمة عملت ليه كدا بردو
وبعد اعتراف صريح انه بيحب يقرالى وانه زعلان انى قفلت المدونة فتحتها وفتحت الفيس
ودخل فى مسابقة على صفحة " مما قرأت " فضل يشجعنى فيها و خلانى ادخل فى مسابقات تانية كتير
على بيدجات فى الفيس بردو كان مؤمن اوى بموهبتى " انا كنت بقول لنفسى كدا يعنى "
انما بقى كل الناس حتى اهلى كانوا شايفين انه بيحبنى وانا اقول لا طبعا ده بس مؤمن بيا مش اكتر
لحد ما قولتله فى يوم ... اوعى تكون حبتنى .... قالى لا طبعا هو احنا مراهقين لو حبيتك هقولك
قولتله طيب الحمد لله اوعى تحبنى بقى
وبعدها بكام شهر كدا واذ فجأة كتبتله تدوينة بس مش نشرتها وقولتله قالى طيب ما تنشريها قولتله لا طبعا
قام ادانى باسورد البلوج بتاعه ودخلت كتبتها عنده مسودة وبعدين دخل قراها ورد عليها بتدوينة منشورة
والتدونتين اعتراف بالحب بس بشكل طفولى جداااااااااااا يومها كان 19/6/2011
وكانت حملة التدوين وكانت تدوينة " من فيض إحساسه " اللى كتبتهاله قبل ما اعرف انه بيحبنى
بناء على تدوينة كان كاتبها لبنت بيحبها اللى هى انا وانا معرفش
واللى دخلت بيها مسابقة المية تدوينة واللى اتنشرت فى أبجدية إبداع عفوى
ويوم حفل توقيع الابجدية فى معرض الكتاب مامته واخته حضروا الحفلة واتعرفوا على اهلى
ويوم 2 مارس اتقدملى وكانت اول مرة اشوفه
ويوم 6 أبريل 2012 لبسنى الدبلة اللى مكتوب عليها اسمه
ويوم 6 أبريل 2013 كتب كتابى وادانى اسمه كله
اكتشفت انه حياتى من زمان اوى هو عمل المنتدى علشان اعيش حياتى فيه
ولما مبقاش فى منتدى قرر انه يدينى حياته اعيشها معاه
بحب المنتدى و بحب البلوج والكتابة و الابجدية وكل حاجة اسمه مرتبط بيها
اصلا بحب اسمى علشان هو جزء منه
" ملحوطة هو انا ابتديت الكتابة بالفصحى بس هوالكلام اللى قلب لوحده "
